X
تبلیغات
گلهای گلپایگان

گلهای گلپایگان

مطلبی که می خوام مروز در موردش صحبت کنم مربوط به سبگ خوانندگیه که توی این چند سال اخیر باب شده و اون سبک شجریانیه. با کمی دقت در آثار اجرا شده توسط خوانندگان جدید مانند علیرضا قربانی، سلمان سالک، محمد معتمدی، همایون شجریان و .... متوجه می شیم که همه اونها یک سبک خوانندگی رو دنبال می کنند. حتی تلاش می کنند که تن صدای خود را نیز مانند محمدرضا شجریان کنند. اگه تمامی افراد نام برده شده یک آواز یکسان را اجرا کنند، به سختی میشه فهمید که صدا مربوط به چه خواننده ایه. از اونجا که من متخصص موسیقی نیستم، نمی خوام در مورد این امر از نظر فنی و تکنیکهای آواز صحبت کنم. فقط در جایگاه یک شنونده، این امر به وضوح مشاهده می شه که متاسفانه دچار تک قطبیتی در موسیقی اصیل ایرانی شدیم. در حالی که اگه به گذشته نگاه کنیم، می بینیم که هر خواننده نه تنها سبک آوازی مربوط به خود را دارد، بلکه تن صدایش نیز با بقیه متفاوت است. به طوری که به راحتی می توان هر یک را از دیگری متمایز ساخت. حتی صداهای نزدیکی مانند محمودی خوانساری و شهیدی که در بعضی مواقع با یکدیگر اشتباه گرفته می شوند نیز، با کمی دقت می توان از هم تشخیص داد جدا از اینکه هر یک سبک متفاوتی را برای آواز خود در نظر گرفته بودند. در مورد دیگر خوانندگان که دیگر جای بحث نیست. بنان، قوامی، گلپا، ایرج و ... که به وضوح می توان صدای هر یک را تشخیص داد. این امر به قدری در گذشته اهمیت داشته است که نه تنها در زمینه آواز بلکه در بحث نوازندگی نیز می توان بین نوازندگان مختلف تمایز قایل شد. به طوری که به راحتی می توان تار شهناز با فرهنگ شریف، ویولن تجویدی با یاحقی، سنتور ورزنده با پایور و تنبک تهرانی با افتتاح را تشخیص داد. این قضیه نه تنها در مورد موسیقی اصیل به چشم می خورد بلکه در مورد موسیقی پاپ نیز هر خواننده فرمت و سبک خواص خود را داشته است. ولی متاسفانه در زمان حال، موسیقی ایرانی رنگ و بوی سابق را ندارد و به تدریج به حالتی یکنواخت و خسته کننده تبدیل می شود. از طرف دیگر نیز آثار جدید و بدیع کمتر تهیه می شود و اکثرا آثار قدیمی اجرا شده را که قطعا از آثار فعلی بهتر اجرا شده اند را تکرا می کنند و این دیگر هیچگونه توفیقی ندارد. فکر کنیم ببینیم در طول سالهای اخیر، کدوم ترانه ساخته شده که بر سر زبونها افتاده باشه؟ در صورتی که ترانه های با قدمت بیش از نیم قرن پیش هنوز بین نسلهای مختلف زمزمه میشه.  به هر رو، این تنها بیان یک نظر شخصی بوده و امیدوارم که دوستان گرامی نظرات خود در مورد این مطلب را بیان نما یند.

با تشکر

ج.س. 30-1-92

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سی ام فروردین 1392ساعت 11:8  توسط ج.س.  | 

این آهنگ در مرثیه استاد ابوالحسن صبا ساخته شده که در تاریخ ۵ بهمن ۱۳۳۶ در شب هفت درگذشت آن فقید اجرا گردید. همچنین در برنامه گلهای رنگارنگ ۱۷۴ نیز این ترانه اجرا شده است .

 

آهنگ: مهدی خالدی

شعر: نواب صفا

در مقام: سه گاه

اجرا: استاد غلامحسین بنان

 

بگریم، بگریم خون که ناگه صبا رفت

کجا رفت، خداوند هنرها کجا رفت

تو تا بودی، وفا بودی، سراپا صفا بودی، کیمیا بودی

هنر پرور، هنر گستر، هنر را جلا بودی، بی ریا بودی
چرا ناگه از جهان رفتی

چو مرغی سوی جنان رفتی
چون فرشته ای سوی آسمان رفتی

ای صبا، یاد تو برون از ضمیر یاران نمی رود به روزگاران

نمی میرد آن مرد یکتا نمی میرد

اگر چه رویت نهان می باشد نواهایت جاودان می باشد تو جاویدی
اگر چه تو تا ابد در خوابی به بزم اهل هنر می تابی چو خورشیدی
کجایی، کجایی، ز یاران جدایی
هنر بی تو گرفتار ماتم شد
کجا رفتی که پشت هنر خم شد

 

دانلود آهنگ بگریم

دانلود نت آهنگ

 

منبع: کتاب ترانه ها و آهنگ های جاودانه

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم دی 1390ساعت 23:20  توسط ج.س.  | 

ساز امشب سخن از عشق و وفا میگویداسدالله ملک

سخن از عشق و وفا با دل ما میگوید

ای حریفان سخن ساز ملک گوش کنید

که حدیث از شرف ساز صبا میگوید

 

زمانی از "ابوالحسن صبا" آموزگار بزرگ موسيقی ملی درباره شمار شاگردانش پرسيدند، پاسخ اين بود که رديف های ويولن من در سه هزار نسخه به فروش رفته است پس شايد بشود گفت حدود سه هزار نفر از شيوه آموزش من بهره برده اند.

در ميان اين هزاران نفر ويولن نوازانی نيز هستند که در نيم قرن گذشته نام و شهرت بسيار يافته اند. با اين همه شاگردان نام يافته صبا با آن که از يک سرچشمه تغذيه شده اند ولی شيوه نغمه پرورانی های آنها يکسان نيست و همين نايکسانی بر گونه گونی شيوه های اجرايی موسيقی ملی ما افزوده است.

نسل دوم ويولن نوازان پس از صبا مهارت ها و توانايی های اجرايی برگرفته از او را با لحن ها و شيوه های ديگری که به اقتضای زمان در عرضه موسيقی پيش آمده، در آميخته اند و رنگ و بويی "رومانتيک" و پرشور و حال به موسيقی سنتی بخشيده اند که طرفداران بسيار نيز پيدا کرده است.

استاد اسدالله ملک در سال 1320 در محله ی دروازه دولت تهران بدنیا آمد و چون برادر بزرگ تر خود " حسين ملک" سنتور نواز معروف، از خردسالی در فضای خانواده با موسيقی آشنا شده زيرا که هر سه دايی او اهل موسيقی بوده اند. اسدالله ابتدا نزد يکی از آنها با کمانچه آشنا شده و از راه نواختن آن خود را به ويولن رسانيده است.

وی که کودکی با ذوق و قریحه بود از همان دوران کودکی دلبسته ترنمات موسیقی شده و با ویولونی که در منزل داشتند به تمرین می پرداخت. اسدالله ملک از يازده سالگی وارد هنرستان موسيقی ملی شده و همزمان با کلاس صبا، به فراگيری مبانی موسيقی ملی پرداخته است. زمانی که ملک به برای ثبت نام به هنرستان می رود با دست هایی پر وارد می شود چنانکه یک دستش ویولن و در دست دیگرش کمانچه است و با استعدادی فراوان پا به این هنرستان می گذارد. ضمن تعلیم گرفتن از استادانی چون : ابوالحسن صبا – روح اللله خالقی – علی محمد خادم میثاق و دیگران در ارکستر انجمن موسیقی ملی به رهبری روح الله خالقی به نوازندگی مشغول می پردازد. ملک پس از اخذ دیپلم از این هنرستان برای ادامه تحصیل در موسیقی در دانشکده هنرهای زیبا نام نویسی می کند و از این دانشکده نیز موفق به اخذ لیسانس موسیقی می شود. ملک پس از فوت استادش صبا به تعلیم شاگردان این هنرستان به عنوان استاد می پردازد و به مدت سه سال در این هنرستان این کار را ادامه می دهد. استاد ملک در سن 17 سالگی رسما به رادیو می رود. وی در این سن با ساخت چهارمضراب معروف گریه لیلی در دستگاه دشتی با کوک مخصوص ر- می- دو- لا و چهارمضراب اصفهان با کوک دو – لا – لا – می به شهرت فراوان رسید و از این زمان بود که به آهنگ سازی در رادیو روی آورد و اولین آهنگش را ترانه سرای معروف رادیو بیژن ترقی به نام حکایت دل شعر گذاشت که در زمان خود شهرت یافت. با گذشت زمان سایر خوانندگان رادیو آهنگهایش را اجرا کردند و چون این آهنگ ها از اصالت خاصی از لحاظ ایرانی بودن برخوردار بود باعث شهرت هر چه بیشتر آهنگساز و خواننده ی آن می شد. سپس به همراهی ارکسترهای مختلف به برنامه گلها راه یافت و در این برنامه با خوانندگانی مثل : حسین قوامی – محمود و محمودی خوانساری – اکبر گلپایگانی – محمدرضا شجریان و کورس سرهنگ زاده همکاری کرد. ملک ضرب شناسی را نزد حسین تهرانی آموخت و بعدها با این استاد نامدار برنامه های متعددی را در رادیو و تلویزیون اجرا کرد که نوارهای آنها شاید هنوز باقی مانده باشد. از آن پس در برنامه تکنوازان با آقایان: احمد عبادی، رضا ورزنده، جلیل شهناز و فرهنگ شریف برنامه هایی اجرا کرد که خاطره آن هنوز در اذهان باقی مانهد است.

 

دانلود کنید "نوایی از موسیقی ملی"

با همکاری محمودی خوانساری و اسدالله ملک

 

زمانی که مارسل استپانیان ارکستر پاپ را در رادیو و تلویزیون تشکیل داد عده ای از نوازندگان این ارکستر از موزیسین های فرانسوی بودند و تنها ویولونیستی که در این ارکستر همکاری داشت استاد ملک بود و در اجرای قسمت مربوط به خود آنچنان استادانه عمل کرد که به او لقب ساز آرشه ی سحرآمیز دادند .چندی بعد یهودی منوهین ویولونیست بزرگ دنیا که برای کنفرانس موسیقی جهانی به ایران آمده بود وقتی ویولن ملک را در سالن آمفی تاتر هنرهای زیبا شنید از وی دعوت نمود تا در این فستیوال ها شرکت نماید و وی در فستیوال های لیون فرانسه – ونیز ایتالیا – پامپالونای اسپانیا همراه با آقایان احمد عبادی – حسین تهرانی – حسین ملک و غیره شرکت نمود و در ایتالیا گروه آنان رتبه ی اول موسیقی جهانی را دریافت نمود. استاد اسدالله ملک یکی از تکنوازهای خوب و موفق برنامه ی گلها بود بطوریکه هر کس صدای ساز استاد را می شنید بی اختیار تحت تاثیر پنجه های شیرین و آرشه سحرآمیزش قرار می گرفت. استاد ملک مدتی نیز با همکاری منوچهر جهانبگلو برنامه هایی با عنوان نوایی از موسیقی ملی را تنظیم کردند که بعد از گلها به عقیده ی عده ای از صاحبنظران یکی از برنامه های خوب و موفق رادیو بشمار می رفت.

 

دانلود کنید "نوایی از موسیقی ملی"

با همکاری محمودی خوانساری و اسدالله ملک

 

اسدالله ملک همچنین ترانه های بسياری ساخته که رقم آن را تا 200 فقره تخمين می زنند و البته همه آن به اجرا در نيامده است. از ميان اجرا در نيامده است. از ميان اجرا شده ها می توان از حکايت دل، بی وفايی، قاصدک، ميخانه، مرغ شباهنگ، و ... ياد کرد.

این استاد چیره دست و گرانقدر در يازده هم بهمن ماه سال 1380، چشم از جهان فرو بست.


در پایان این پست به عرض می رسانم اگر نت دلخواهی از ترانه های اصیل ایرانی مد نظر دوستان بود که مایل به تهیه آن هستند، در قسمت نظرات بیان کنند تا در وبلاگ قرار گیرد. البته تا جایی که بتوانم آنها را تهیه کنم.

با تشکر از محبت های بی دریغ شما عزیزان

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 15:3  توسط ج.س.  | 

با سلام

در این پست تصمیم دارم چند عکس کمیاب و واقعا دیدنی از هنرمندان موسیقی اصیل ایرانی را با کیفیت مطلوب نشان دهم. امیدوارم که مورد پسند واقع گردد. در ضمن نظر یادتون نره.

 

داوود پیرنیا در دفتر کار شخصی اش در خانه مشیرالدوله در لاله زار فعلی

داوود پیرنیا به همراه رهی معیری در ایستگاه رادیو تهران واقع در میدان ارگ

ادیب خوانساری، مرتضی محجوبی و مرضیه در ایستگاه رادیو واقع در میدان ارگ

ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی و علی تجویدی در ایستگاه رادیو واقع در میدان ارگ در سال 1334

خوانندگان زن برنامه گلها: الهه، پوران، یاسمین به همراه ایرن بازیگر

نشسته (راست به چپ): احمد ابراهیمی، بیژن ترقی، حسین تهرانی، پرویز یاحقی

ردیف دوم (راست به چپ): سلیمان امیرقاسمی، فرهنگ شریف، ذبیح ملک پور، مرتضی محجوبی، ابراهیم صهبا، صادق سرمد

بالای محجوبی: نبی زاده (طیوری)


+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم آبان 1388ساعت 17:10  توسط ج.س.  | 

با سلام خدمت دوستان گرامی

از اینکه مدت زیادی به علت مشغله های کاری نتوانستم در خدمت دوستان و سروران گرامی باشم عذرخواهی می کنم.

توی این مدت اتفاقات زیادی توی موسیقی افتاد که گاهی برای ما خبر مسرت بخشی بود و گاهی باعث می شد که  آه از نهادمون بلند بشه. به هر حال سعی دارم در این شروع دوباره به بررسی این اتفاقات نیز بپردازم. به نظر بنده چیزی که در حال حاضر خیلی ضروری به نظر می رسد تلاش در جهت احیای هر چه بیشتر موسیقی ملی ایرانی است. در این راستا از تمامای دوستان دعوت می کنم تا نظرات و پیشنهادات خود را در این زمینه ارائه فرمایند تا شاید بتوان به راه حلی مناسب برای این کاردست یافت. منتظر نظرات شما هستم.    


و اما در قسمت بعد در مورد پرویز وکیلی صحبت کنم

پرویزوکیلی در 1مهر1311 در تهران به دنیا آمد او دیپلم ادبیات فارسی بود و کارمند بانک ملی و تمام اشعار شعرای بزرگ را از بر بود. از زمانی که شروع به ترانه سرایی کرد ازبانک ملی استعفا داد و در شروع کار خود به خاطر اشعار زیبا و پرمعنایش و تائید شورای موسیقی به استخدام رادیو ایران در آمد.

او اولین کار خود به نام روزگار را به ویگن داد. ناگفته نماند ناصررستگار نژاد زمانی که قصد داشت  به آمریکا مهاجرت کند این شاعر جوان و تازه کاربه را به ویگن معرفی می کند و می بینیم که هنوز پس از 50سال  اشعارش جاودانه مانده­اند. در واقع مثلث هنری که بین پرویز وکیلی، ویگن و عطالله خرم برقرارشد باعث ماندگاری این ترانه ها شد. او اکثر ترانه هایش را به ویگن داد و برای هنرمندان دیگری مثل عارف - منوچهر سخایی – آرتوش – رامش – ایرج – پوران - الهه - هایده - مهستی - مهرپویا - گوگوش - محمد نوری - دلکش - روانبخش - امیررسایی - عهدیه - فرامرز پارسی - گروه اعجوبه ها - ویلسون - ضیاء و….. شعر می سرود. دراینجا ترانه هایی که پرویز وکیلی برای ویگن سروده است رابه اطلاع شما میرسانم:                           

دام گیسو- وعده شکن- غریق- انگشترسلیمان - بی ستاره - دیدار - عیادت - شکوفه ها - علی بابا - گل وحشی (شوق دوست) - جادوی رنگین - عروس - حلفه گل - دیدار مادر - شاید یبایی  - جلوه قمر - خسته(یادتو) - چوپان - خنده گل - آسمان آبی - بیابیا - پریا - رقص کولی - یادگاری - خواب ناز - قهر - جشن تولد - نسیم - فریاد انتظار - کجاوه - سبزه گره - حیران (بیم وامید) - زن خنده مستانه - سرگذشت - یاس پرپر - گمشده - پایان سفر - گیسوی کوتاه - سرنوشت - دروگران - جای توخالی1 - بندر - جای توخالی2 - لیلی منال - سافی - بهارمن - آخرین دیدار - ابرو - یاد - شانه وبهانه - کوچ پرستوها - عروس دریا - داستان یک عشق - همیشه به یادتوام - هم آوازقناری - دل دیوانه - خزان  -دختر دریا - گل بوسه(بهوای تو) - دوکبوتر - بندر - جنگل تنهایی - دریای بی آرام - مادر - عروس ساحل (پری دریایی) - مرابیادآر - کلاغ پر - پیمان - گذشتم (قسم) - وداع - انتظار - چکنم ازسفر برگردی (چه بگویم چه نویسم)   - چاره ساز - عشق بیهوده - کاروان عروسی - نمیذارم بری - انتظار (غروب) -فریب - شهرعشق - چه کنم (آرزو) - کوچ - برگ طلایی - رفتم خداحافظ - مرگ معشوق  -داغ بوسه - رنگین کمان - صیاد-  از تو می پرسم - ماهیگیر - آتش و خاکستر - عشق پنهان - هفت هشت - جانم بقربانت - گل بهشتی - عشق پنهانی - و.................


در پایان اثری از این شاعر گرانقدر در برنامه گلها تقدیم می کنم.

 

گلهای رنگارنگ 576

با همكاری هنرمندان :

مهستی ، ایرج ، خرم ، شهناز ،جهانگیر ملك

آهنگ و تنظیم آهنگ : همایون خرم

شعر ترانه : پرویز وكیلی

غزل آواز :علی اشتری "فرهاد"

دانلود گلهای رنگارنگ 576

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 11:10  توسط ج.س.  | 

مطالب قدیمی‌تر